ચોકસાઇ શાફ્ટ ભાગો

ભાગો એ મૂળભૂત તત્વો છે જે મશીન બનાવે છે, અને અવિભાજ્ય વ્યક્તિગત ભાગો છે જે મશીન અને મશીન બનાવે છે.

ભાગો એ વિવિધ સાધનોમાં યાંત્રિક મૂળભૂત ભાગોના સંશોધન અને ડિઝાઇન માટે માત્ર એક શિસ્ત નથી, પણ ભાગો અને ઘટકો માટે સામાન્ય શબ્દ પણ છે.

વિવિધ સાધનોમાં યાંત્રિક મૂળભૂત ભાગોનું સંશોધન અને ડિઝાઇન પણ ભાગો અને ઘટકો માટે સામાન્ય શબ્દ છે. શિસ્ત તરીકે ભાગોની વિશિષ્ટ સામગ્રીમાં શામેલ છે:

1. ભાગો (ભાગો) નું જોડાણ. જેમ કે થ્રેડેડ કનેક્શન, વેજ કનેક્શન, પીન કનેક્શન, કી કનેક્શન, સ્પ્લાઈન કનેક્શન, ઈન્ટરફરન્સ ફીટ કનેક્શન, ઈલાસ્ટીક રીંગ કનેક્શન, રિવેટીંગ, વેલ્ડીંગ અને ગ્લુઈંગ વગેરે.

2. બેલ્ટ ડ્રાઇવ, ઘર્ષણ વ્હીલ ડ્રાઇવ, કી ડ્રાઇવ, હાર્મોનિક ડ્રાઇવ, ગિયર ડ્રાઇવ, દોરડાની ડ્રાઇવ, સ્ક્રુ ડ્રાઇવ અને અન્ય યાંત્રિક ડ્રાઇવ જે ગતિ અને ઊર્જાને સ્થાનાંતરિત કરે છે, તેમજ અનુરૂપ શાફ્ટિંગ શૂન્ય જેમ કે ડ્રાઇવ શાફ્ટ, કપલિંગ, ક્લચ અને બ્રેક્સ. (ભાગ.

3. સહાયક ભાગો (ભાગો), જેમ કે બેરિંગ્સ, કેબિનેટ અને પાયા.

4. લ્યુબ્રિકેશન કાર્ય સાથે લ્યુબ્રિકેશન સિસ્ટમ અને સીલ વગેરે.

Precision Shaft Parts

5. અન્ય ભાગો (ભાગો) જેમ કે ઝરણા. એક શિસ્ત તરીકે, ભાગો એકંદર યાંત્રિક ડિઝાઇનથી શરૂ થાય છે અને સિદ્ધાંતો, બંધારણો, લાક્ષણિકતાઓ, એપ્લિકેશન્સ, નિષ્ફળતા મોડ્સ, લોડ-બેરિંગ ક્ષમતા અને વિવિધ મૂળભૂત ભાગોની ડિઝાઇન પ્રક્રિયાઓનો અભ્યાસ કરવા માટે વિવિધ સંબંધિત શાખાઓના પરિણામોનો વ્યાપક ઉપયોગ કરે છે; ડિઝાઇનના મૂળભૂત ભાગો , પદ્ધતિઓ અને માર્ગદર્શિકાના સિદ્ધાંતનો અભ્યાસ કરો અને આ રીતે વાસ્તવિકતા સાથે જોડાયેલા વિષયની સૈદ્ધાંતિક પ્રણાલીની સ્થાપના કરી, જે મશીનરીના સંશોધન અને ડિઝાઇન માટે મહત્વપૂર્ણ પાયો બની છે.

મશીનરીના ઉદભવથી, ત્યાં અનુરૂપ યાંત્રિક ભાગો છે. પરંતુ એક શિસ્ત તરીકે, યાંત્રિક ભાગોને યાંત્રિક માળખું અને મિકેનિક્સથી અલગ કરવામાં આવે છે. મશીનરી ઉદ્યોગના વિકાસ સાથે, નવી ડિઝાઇન સિદ્ધાંતો અને પદ્ધતિઓ, નવી સામગ્રી અને નવી પ્રક્રિયાઓના ઉદભવથી, યાંત્રિક ભાગો વિકાસના નવા તબક્કામાં પ્રવેશ્યા છે. સિમિત તત્વ પદ્ધતિ, અસ્થિભંગ મિકેનિક્સ, ઇલાસ્ટોહાઇડ્રોડાયનેમિક લ્યુબ્રિકેશન, ઑપ્ટિમાઇઝેશન ડિઝાઇન, વિશ્વસનીયતા ડિઝાઇન, કમ્પ્યુટર-સહાયિત ડિઝાઇન (CAD), નક્કર મોડેલિંગ (પ્રો, યુજી, સોલિડવર્કસ, વગેરે), સિસ્ટમ વિશ્લેષણ અને ડિઝાઇન પદ્ધતિ જેવા સિદ્ધાંતો ધીમે ધીમે સંશોધન માટે આવ્યા છે. અને યાંત્રિક ભાગોની ડિઝાઇન. બહુવિધ શાખાઓના એકીકરણની અનુભૂતિ, મેક્રો અને માઇક્રોનું એકીકરણ, નવા સિદ્ધાંતો અને બંધારણોની શોધ, ગતિશીલ ડિઝાઇન અને ડિઝાઇનનો ઉપયોગ, ઇલેક્ટ્રોનિક કમ્પ્યુટર્સનો ઉપયોગ અને ડિઝાઇન સિદ્ધાંતો અને પદ્ધતિઓનો વધુ વિકાસ એ મહત્વપૂર્ણ વલણો છે. આ શિસ્તના વિકાસમાં.

સપાટીની રફનેસ એ એક મહત્વપૂર્ણ તકનીકી સૂચક છે જે ભાગની સપાટીની માઇક્રોસ્કોપિક ભૌમિતિક આકારની ભૂલને પ્રતિબિંબિત કરે છે. તે ભાગની સપાટીની ગુણવત્તા ચકાસવા માટેનો મુખ્ય આધાર છે; તે વ્યાજબી રીતે પસંદ થયેલ છે કે નહીં તે ઉત્પાદનની ગુણવત્તા, સેવા જીવન અને ઉત્પાદન ખર્ચ સાથે સીધો સંબંધ ધરાવે છે. યાંત્રિક ભાગોની સપાટીની રફનેસ પસંદ કરવા માટે ત્રણ પદ્ધતિઓ છે, એટલે કે, ગણતરી પદ્ધતિ, પરીક્ષણ પદ્ધતિ અને સામ્યતા પદ્ધતિ. યાંત્રિક ભાગોની ડિઝાઇનમાં, સાદ્રશ્યનો સામાન્ય રીતે ઉપયોગ થાય છે, જે સરળ, ઝડપી અને અસરકારક છે. સામ્યતાના ઉપયોગ માટે પર્યાપ્ત સંદર્ભ સામગ્રીની જરૂર છે, અને વિવિધ વર્તમાન મિકેનિકલ ડિઝાઇન માર્ગદર્શિકાઓ વધુ વ્યાપક સામગ્રી અને દસ્તાવેજો પ્રદાન કરે છે. સામાન્ય રીતે સપાટીની રફનેસનો ઉપયોગ થાય છે જે સહનશીલતા સ્તર સાથે સુસંગત હોય છે. સામાન્ય સંજોગોમાં, યાંત્રિક ભાગોની પરિમાણીય સહિષ્ણુતા જરૂરિયાતો જેટલી નાની હોય છે, યાંત્રિક ભાગોની સપાટીની ખરબચડી કિંમત જેટલી નાની હોય છે, પરંતુ તેમની વચ્ચે કોઈ નિશ્ચિત કાર્યાત્મક સંબંધ નથી. 

ઉદાહરણ તરીકે, અમુક મશીનો, સાધનો, હેન્ડવ્હીલ્સ, સેનિટરી સાધનો અને ફૂડ મશીનરી પરના હેન્ડલ્સ અમુક યાંત્રિક ભાગોની સંશોધિત સપાટીઓ છે. તેમની સપાટીઓને સરળ રીતે પ્રક્રિયા કરવા માટે જરૂરી છે, એટલે કે, સપાટીની ખરબચડી ખૂબ ઊંચી છે, પરંતુ તેમની પરિમાણીય સહિષ્ણુતા ખૂબ માંગ છે. નીચું સામાન્ય રીતે, પરિમાણીય સહિષ્ણુતા જરૂરિયાતો સાથેના ભાગોના સહિષ્ણુતા સ્તર અને સપાટીની રફનેસ મૂલ્ય વચ્ચે ચોક્કસ પત્રવ્યવહાર હોય છે.